Duyurular

Şantiyede “güvenlik” ilk şarttır.

Bir gün Çandarlı Balıkçı Barınağı şantiyesindeyiz. Mesai bitmiş müteahhidin işçileri bana gelip son taş kamyonunun mendireğin ortasına taş döktüğünü söylediler. Ben de duşumu almış, temiz giysilerimi ve naylon terliğimi giymiştim. Müteahhidin işçilerine; ‘Toparlanın kazma manevele alın, taşları denize atalım. Yarın sabah için taş kamyonlarının önünü açmamız lazım.’ dedim. Mendireğe geldik. Taşları denize yuvarlamaya çalışıyoruz. Bir ara arkama dönünce bölge müdürümün orada olduğunu gördüm. Çanakkale’den geliyormuş. Yanına gittim. Bana ‘sen hep böyle temiz elbise nayon terlikle mi şantiyede dolaşıyorsun?’ diye sordu. ‘Hayır efendim’ dedim. Aramızdaki tek konuşma bu oldu. Ve ‘yarın daireye git istifanı ver.’dedi. ‘Peki efendim.’ dedim. Dairede bulunduğum baş mühendis Rıfat Yüksel allah rahmet eylesin, müdür ile görüşüp istifamı kabul ettirmemiş. Müdürümün isteğini biliyordum. Şantiyede şantiye kıyafeti ve güvenli ayakkabı ile olmamız… 1971

social position